نوشته‌هایی با برچسب آی پد

زمانی که اپل آی‌پد را در ژانویه معرفی کرد، استفاده کنندگان فورا درباره‌ی قابلیت‌های این دستگاه به بحث پرداختند. قابلیت‌هایی به جز وب‌گردی، ارسال ای‌میل، یا دیدن عکس، بلکه قابلیت خواندن دیجیتالی کتاب. با نمایش تصویر بالا و صفحه‌ی رنگی ۹.۷ اینچی، برای خواندن یک چیز منحصر به فرد مناسب به نظر می‌رسد: کمیک استریپ.

نیک اسپنسر (Nick Spencer)، نویسنده‌ی کمیک استریپ‌های «Existence 2.0» و «Forgetless» از Image Comics می‌گوید: “نمایش تصویر این دستگاه خیلی مناسب است.”

توزیع کمیک استریپ‌ها چندین دهه است که بدون تغییر باقی مانده است، از طریق فروشگاه‌های کوچک فروش کمیک. کامپیوتر و اینترنت تاثیر کمی در این زمینه بخشیده‌اند ولی متخصصان این صنعت عقیده دارند که آی پد می‌تواند این مورد را تغییر دهد.

کمیک‌ها از دهه‌ی ۸۰ میلادی به صورت آنلاین عرضه شده‌اند، ولی به دو دلیل عمده، هرگز تهدیدی برای شیوه‌ی سنتی و چاپی نبوده‌اند. وقتی بازارهای موسیقی از سی دی به ام پی ۳ تبدیل شدند، مشکلی نبود: چون یک آهنگ، فارغ از دستگاهی که در آن اجرا می‌شود به یک شکل اجرا می‌شود. ولی کامپیوترها و موبایل‌ها قادر نبودند تا شکل و احساس یک کتاب یا مجله‌ی کمیک را ایجاد کنند، ولی این در دستگاه باریکی که تقریبا به اندازه‌ی یک کتاب کمیک می‌باشد فرق می‌کند.

اسپنسر می‌گوید: “تا اینجا، خواندن کمیک در آی پد لذت‌بخش بوده است.”

مشکل دیگری که مانع از فراگیر شدن کمیک‌های دیجیتالی شده است، در دسترس نبودن محصولات است. شرکت بزرگ مارول نرم‌افزاری برای آی‌پد، در همان روزی که آی‌پد در ماه آوریل به بازار آمد، عرضه کرد، ولی کمیک‌هایی که برای فروش گذاشته شده بودند تقریبا همگی حداقل برای دو سال قبل بودند و بعضی عناوین متعلق به دهه‌ها پیش بودند. در حالیکه آهنگ‌هایی که برای آی‌تونز (iTunes) عرضه می‌شوند در همان تاریخ و یا حتی زودتر از تاریخی که محصول به صورت سنتی منتشر می‌شود، عرضه می‌شوند. اما ناشران بزرگ کمیک تا الان نسبت به دنبال کردن شیوه‌ای مشابه بی میل بوده‌اند.

تاثیر بر روی فروشگاه‌های کوچک

سال‌های سال است که این فروشگاه‌ها برای صنعت کمیک حیاتی بوده‌اند. توزیع دیجیتالی کمیک‌ها به طور خیلی گسترده، احتمال دارد که خسارات فراوانی را به این فروشگاه‌ها وارد سازد، همانگونه که در سال‌های اخیر فروشگاه‌های موسیقی زیادی ورشکسته شده‌اند.

دیوید استاینبرگر (David Steinberger) مدیر عامل کامیکسولوژی (ComiXology)، تولید کننده‌ی نرم‌افزار مارول برای آی پد است. این شرکت همچنین آی‌پد ریدر (iPad reader) مخصوص خود را دارد و همچنین یک فروشگاه انلاین، که محصولات چند ناشر کوچک همچون ایمیج کامیکس (Image Comics) و آرچی کامیکس (Archie Comics) را شامل می‌شود.
او می‌گوید: “روال مصرف در رسانه‌ها بر اساس این است که چه چیزی برای مصرف کننده بهتر است، و مصرف کننده‌ها آن را طولانی مدت می‌کنند. اعتقاد دارم که در یک یا دو سال آینده، شاهد کمیک‌های خیلی بیشتری خواهیم بود که همزمان به صورت چاپی و آنلاین منتشر شوند.”

استاینبرگر نسبت به آینده‌ی فروشگاه‌های فیزیکی خوشبین است و وضعیت آنها را با گرایش جدیدی که نسبت به صفحه‌های گرامافونی در دوره‌ی آی‌پاد (iPod) به وجود آمده است شبیه می‌داند.

جی کی سوانسون (J K Swanson) وبلاگ‌نویسی که برای مجله‌ی اپل، مک لایف (Mac Life)، مطلب می‌نویسد، چندان خوشبین نیست: “من فکر می‌کنم آنها به همان سرنوشت غمناکی دچار شوند که تعداد زیادی از کتابفروشی‌های کوچک، سی دی فروشی‌ها، و مغازه‌های کوچک کرایه‌ی فیلم دچار شدند. روشن است که تعدادی دوام می‌آورند، ولی تعداد زیادی نه.”

خطر نسخه‌های غیر مجاز

با وجود وسیله‌ی جدیدی که ایده‌آل برای خواندن کمیک استریپ است، ولی در عین حال بازار فاقد نسخه‌های جدید، به روز، و مورد درخواست است، وسوسه‌ها برای چیزی افزایش پیدا می‌کند که صنعت موسیقی را آلوده کرد: نسخه‌های غیر مجاز. سال‌هاست که کمیک استریپ‌ها به صورت غیر مجاز از طریق سایت‌های شیرینگ و فایل‌های تورنت به صورت آنلاین یافت می‌شوند، و هم اکنون نیز چندین نرم‌افزار برای راحت‌تر خواندن کمیک‌های غیر مجاز برای آی‌پد عرضه شده‌اند.

اسپنسر در این باره می‌گوید: “تا الان، تعداد کمی از مردم از اینگونه فایل‌ها استفاده کرده‌اند، چون چندان مایل نیستند تا کمیک‌ها را روی صفحه‌ی لپ تاپ یا مانیتور بخوانند. ولی وقتی این کمیک‌ها بر روی آی‌پد عرضه شوند، قضیه کاملا فرق می‌کند. و این موضوع زمانی خیلی ترسناک می‌شود که بدانیم تاکنون میلیون‌ها نسخه آی‌پد فروخته شده است، و این رقم خیلی زیادی است.”

سوانسون می‌گوید: “همین الان بازاری برای این نوع کمیک‌ها به وجود آمده است. مشکل اینجا است که این بازار غیر مجاز است و مارول و دی سی (و تعداد خیلی زیادی از ناشران کوچک‌تر) از این بابت درآمدی نصیب شان نمی‌شود.”

مقایسه با صنعت موسیقی ادامه دارد: آی‌تونز (iTunes) در این زمینه موفق شد چرا که محصول قابل اعتمادی عرضه می‌کند، بدون مشکلاتی که با فایل‌های غیر مجاز همراه است، مانند کیفیت صدای ضعیف، فایل‌های بی نام و نشان یا ویروس دار. اسپنسر عقیده دارد این فرمولی است که ناشران کمیک استریپ باید دنبال کنند تا در بازار دیجیتالی موفق شوند.

او می‌گوید: “نسخه‌های اسکن شده که به صورت غیر مجاز عرضه می‌شوند، به شدت ضعیف تر از آن چیزی هستند که نرم‌افزاری مانند کامیکسولوژی ارائه می‌دهد. کیفیت بالاتر است، رنگ‌ها بهتر هستند، و اینها چیزهایی هستند که نسخه‌های اسکن شده فاقد هستند. پس ما در اینجا برتری داریم، ولی این چیزی نیست که بتوان روی آن حساب کرد اگر خواننده‌ای به نسخه‌های غیر مجاز عادت کند.”

منبع
===
Newsarama.com